Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/32387 K.2013/23502

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Hakkındaki hüküm kesinleşen diğer sanık ... 'in sahte olduğunu bilerek temin ettiği iki adet sahte parayı, onunla birlikte ve sahte olduklarını bilerek, şikayetçilere ait iki ayrı iş yerinden alışveriş yapmak suretiyle tedavüle sürdüğü iddia edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin yargılama yapma ve kanıtları değerlendirme görevinin, 5235 sayılı Yasanın 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere, öncelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun tartışılması, uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği takdirde diğer kişiselleştirme hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden ve CMK.nun 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara da dayanılmadan “erteleme kararı verildiğinden” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,