Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/34947 K.2013/11779

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz tarihi itibarıyla temyizin harca tabi olmadığından, istek halinde temyiz harcının sanığa iadesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, fazla cezaya hükmedildiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın lehe hükümlerin uygulanması talebinin TCK.nun 50. maddesini de kapsadığı gözetilerek, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceği hususunda değerlendirme yapılmaması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3- Sanık hakkında Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/124 esas 2010/200 karar sayılı ilamı tekerrüre esas alındığı halde, hüküm fıkrasında Yatağan Sulh Ceza mahkemesi denilerek infazda tereddüde neden olunması,