Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/4961 K.2013/15977

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığı- na, cezanın fazla olduğuna yönelik temyiz itirazının reddine, ancak:

1- TCK.nun 52. maddesi gözetilerek adli para cezasının tayini için öncelikle para cezasına esas alınacak birim gün sayısının belirlenmesi, TCK.nun 61/8. maddesi gereğince bu miktar üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra yirmi liradan yüz liraya kadar bir gün karşılığı takdir olunacak miktarla çarpılarak sonuç adli para cezasının bulunması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanığın yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasından "karşılığı günlüğü 20 TL'den 30.000.00 TL'' ibaresinin çıkartılması; hükmün 2. fıkrasındaki ''22.500.00 TL'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''1125 gün'';

hükmün 3. fıkrasındaki “18.750.00 TL” ibaresi çıkartılarak yerine “937 gün” yazılması ve hükmün 3. fıkrasının devamına TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca, belirlenen 937 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den hesaplanarak sanığın 18.740.00 TL adli para cezası ile ceza- landırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasına ilişkin kısım çıkartılarak yerine ''sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar,