Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/5514 K.2013/15812

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında görevli memura direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında her iki suça ilişkin olarak uygulama yapıldıktan sonra 3. bentte gerekçeleri gösterilerek her iki suç içinde lehine TCK.nun 62, 50.51. ve 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; tebliğnamede bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve görevli memura direnme suçundan tayin olunan cezanın eylemin silahla gerçekleştirilmesi nedeniyle artırılması sırasında uygulama maddesinin 265/4. madde ve fıkrası yerine 264/4. madde ve fıkrası olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalafet etmek suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

1- Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 19.02.2009 tarihli ekspertiz raporunda, Seyhan İlçe Emniyet Müdürlüğünün 16.02.2009 tarih ve B.05.1.EGM.4.01.72.28./2009 S. N:298 sayılı yazısı ekinde gönderilen ve hakkında Uz No: BLS.2009/967 uzmanlık sayılı ekspertiz raporu düzenlenerek 6863 kod numarası ile beklemeye alınan 9.mm çap ve tipinde 4 adet kovan ve 1 adet mermi çekirdeğinin suça konu silah ile atılmış olduğunun belirtilmesi karşısında mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından mahkemece bahsi geçen olay ile ilgili açılmış bir dava ve sanık hakkında aynı suçtan verilmiş bir hüküm bulunup bulunmadığının araştırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulama göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması