Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/5840 K.2013/7753

- Sanık ... hakkında beraat; - Sanık ...'in hazineye ait tescil harici yere tecavüz suçundan beraat; köylünün ortak kullanımında bulunan harman yerine tecavüz suçundan hükümlülük; - Sanıklar ..., ..., ... haklarında hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını temyiz etmediği anlaşılmakla; sanık ...'in, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına; katılan Hazine vekilinin, sanıklar ... ve ... haklarındaki beraat kararlarına ve sanıklar ..., ..., ... ve ...'in haklarındaki mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarına hasren inceleme yapılmıştır.

1- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvu- rulması olanaklı bulunmadığından; sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat karar- larına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında 5841 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında, maddenin ikinci fıkrası kapsamına girmeyen ve tescil harici bırakılmış olup devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olan taşınmazlara tecavüz eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmadığı ve temyiz edenin sıfatı gözetildiğinde; mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

3- Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyları üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyları dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,