Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2012/8457 K.2012/32022

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca temel para cezasının suç tarihi itibariyle 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın, maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerineki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça konu tabanca ve eklerinin 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi yerine, suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan ''675 YTL'' adli para cezasının ''450 TL'' adli para cezasına, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu 562 TL olarak belirlenen adli para cezasının 375 TL'ye indirilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi ve hükmün müsadereye ilişkin kısmındaki “TCK.nun 36 maddesi” ibaresinin çıkartılarak,