Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/11399 K.2013/23674

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıkların Ziraat Bankasına karşı gerçekleştirdikleri Sahte Kredi Kartı Kullanma suçu ve sanıklar ... ve ...'un Halk Bankasına karşı gerçekleştirdikleri sahte kredi kartı kullanma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Kart bilgilerinin kopyalanarak kişisel verilerin ele geçirilip başka bir yerde kullanılmaması halinde TCK.nun 136. maddesine, bu bilgilerin kullanılarak sahte banka veya kredi kartı üretilmesinin ise TCK.nun 245/2. maddesine ve gerçeğe aykırı olarak üretilen banka veya kredi kartlarının kullanılarak çıkar sağlanmasının da TCK.nun 245/2. maddesi yanında ayrıca anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı suçu oluşturacağı cihetle yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,

suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar müdafiinin suçun sübutuna, sanıkların suç kastı bulunmadığına, teşdiden ceza tayinine, etkin pimanlığa, tek bir kez cezalandırma yapılması gerektiğine yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında Halk Bankasına yönelik Sahte Kredi Kartı Kullanma suçundan kurulan hükme gelince;

Sanıklardan ...'nın Halk Bankasına yönelik eylemin gerçekleştirildiği 2012 yılı Mart ayı içinde Türkiye'de bulunmadığını ve bu bankaya yönelik eyleme katılmadığını beyan eden savunması, diğer sanıkların bu sanığın Halk Bankasına yönelik eyleme katıldığına dair bir beyanının bulunmaması, Halk Bankasına ait kartların kopyalandığı ve çekimlerin yapıldığı ATM'lere ait güvenlik kamera kayıtlarında bu sanığa ait bir görüntüye rastlanmaması,

sanıkların Türkiye'ye yasal yollardan giriş çıkış tarihlerini gösteren kayıtlarda da sanığın Mart ayında Türkiye'ye giriş yapmadığının anlaşılması karşısında, sanığın Halk Bankasına yönelik olarak kopyalanan kartlarla alış veriş yapma suçuna katıldığına dair savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,