KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/14142 E., 2014/16 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis yanında adli para cezasına hükmedilmemesi ve TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksit süresinin iki yılı geçemeyeceği gözetilmeden adli para cezasının otuz taksitte tahsiline karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Hükmolunan sonuç adli para cezası taksitlendirilirken aylık taksit miktarı belirlenmek ve 5237 sayılı TCK.nu 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün ke- sinleşmesinden itibaren tahsiline karar verilmesi ve taksit miktarı belirlenmek suretiyle infaz yetkisinin sınırlanması,
2- Hüküm tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkisini kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK.nun 50/6. maddesi gereğince hapse çev- rilmesine ve hapse çevrilmesi durumunda sanık hakkında TCK.nun 50/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/14142, K. 2014/16, 6 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama