KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/15542 E., 2014/10415 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığın gerçeğe aykırı nüfus cüzdanı ve bir kısım belgelerle bankaya başvurup içerik itibariyle sahte kredi kartı düzenlettirmesinin zincirleme biçimde sahte kredi kartı üretme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna, zincirleme suç koşullarının oluşmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme gelince;
Suça konu sahte kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kullanan sanığa hükmolunan cezanın TCK.nun 43. maddesi uyarınca arttırılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/15542, K. 2014/10415, 24 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama