Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/16982 K.2014/12450

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurların limit dahilinde alışveriş yapması için verdikleri kredi kartları aracılığıyla mevduat hesaplarına girerek para çeken sanığın eyleminin kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturması karşısında; mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmemiş tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş ve sanığın katılan ...’a ait suça konu karttan farklı tarihlerde birden fazla para çektiği anlaşılmakla hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,