Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17247 K.2014/10323

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar hakkında, orman vasıflı 101 ada no'lu parsele vaki tecavüz- den dolayı gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

1- Sanık N.. Ö.. hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

28.02.2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ olunan hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.03.2011 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar S.. K.., F.. A.., Y.. K.. ve H.. K..'nın genel güvenliği taksirle tehlikeye düşürme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; genel güvenliği taksirle tehlikeye düşürme suçundan kurulan hükme ilişkin sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanıkların isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

3- Sanıklar S.. K.., F.. A.., M.. A.., Y.. K.. ve H.. K..'nın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemelere göre 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,