Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17249 K.2014/13309

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Ceza Genel Kurulunun 06.11.2007 gün, 2007/3...167 esas, 2007/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalara katılmadıkları asliye ceza mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcılarının temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısının 05.05.2011 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra 08.06.2011 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanığın özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

III- Sanık hakkında kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kuru- lan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Sanık hakkında suça konu kartı değişik zamanlarda birden fazla kullan- ması şeklindeki eylemi nedeniyle; TCK.nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,