Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/17838 K.2013/27963

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 10.10.2012 gün, 6696/30280 sayılı kararından sonra dosyanın mahalline iadesi üzerine Dairemiz karar tarihinde dosyada bulunmayan ve sonradan dosyaya giren yazışmalara göre mahkemenin 31.05.2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin kararının sanığa 08.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği, sanık red kararını 11.06.2010 tarihinde Cezaevi idaresine verdiği dilekçe ile süresi içerisinde temyiz ettiği ve bu durumda geçerli bir temyiz talebinin bulunduğu anlaşılmakla; Dairemizin 10.10.2012 gün, 2011/6696 esas, 2012/30280 karar sayılı "temyiz talebinin reddine" yönelik kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Kararın sanığın yokluğunda verildiği ve gerekçeli kararın sanığa 13.11.2009 tarihinde "Göksu Sokak, Özyurt Mahallesi, No:21 Turgutlu" adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, oysa sanığın en son savunmasının alındığı talimat mahkemesinin 07.09.2009 tarihli duruşmasında adresini aynı yer Numara:8 olarak belirttiği, ayrıca Kemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2011 tarih ve 2011/232 sayılı yazısında belirtildiği üzere sanığın 07.11.2009 ile 21.01.2010 tarihleri arasında Kemalpaşa Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak kaldığı,

bu anlatılar karşısında sanığa gerekçeli kararın tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği süresinde olduğundan yerel mahkemenin, "sanığın temyiz talebinin reddine ilişkin 31.05.2010 gün ve 2009/543-2009/711 sayılı ek kararı" kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın savunmasının alınması için yazılan talimata eklenen iddianamenin sanıkla bir ilgisinin bulunmaması nedeniyle, asıl iddianame okunmadan savunmasının alınması suretiyle CMK.nun 191/3-b madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

2- Bir adet tabanca ve bir adet sustalı bıçak taşıyan sanığın 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası ile alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırılması gerekirken, ayrıca aynı yasanın 15/1. madde ve fıkrası ile de hüküm kurulması,