Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/18209 K.2014/10915

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Başkasına ait banka hesabıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretilmesi, satılması, devredilmesi, satın alınması veya kabul edilmesi 5237 sayılı TCK.nun 245/2. maddesinde; sahte banka veya kredi kartını kullanarak kendisine veya bir başkasına yarar sağlanması ise, anılan maddenin 3. fıkrasında birbirinden bağımsız ve ayrı ayrı suçları oluşturduğu cihetle, sanığın kardeşine ait kimlik bilgileri ile şikayetçi bankaya müracaat ederek,

sözleşme imzaladıktan sonra düzenlettiği kredi kartıyla değişik zamanlarda alışveriş yapmak ve nakit para çekmek suretiyle yarar sağlama şeklindeki eylemlerinin, TCK.nun 245/2. ve aynı Yasanın kendi içinde teselsül eden 245/3 ve 43. maddelerindeki birbirinden bağımsız ayrı ayrı suçları oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ve sanığın gerçek kimliğinin hakkında yapılan ihbar sonucu tespit edilmesi karşısında;

sanığın kendiliğinden iftirasından dönmediği bu nedenle TCK.nun 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığının gözetilmeden, mağdur ...'a karşı işlediği iftira suçu nedeniyle kurulan hükümde anılan madde ile indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.