KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2013/19803 E., 2014/22255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- -Sanıklar ..., ..., ... haklarında hükümlülük;
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması -Sanık ...'ın beraatine
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Katılan vekilinin tüm sanıklar hakkındaki temyizinin incelenmesinde; Köy merasına tecavüz suçunun niteliği gözetildiğinde, suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olması da hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden, hazine vekilinin kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
2- Sanıklar ... ve ...'ın temyizlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun sabit olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanıklar hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
2- Köy tüzel kişiliğine ait meraya tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden, katılma kararı verilip hazine lehine vekalet ücretine hükmolunması,
3- Sanıklara yüklenen suçun kesintisiz suçlardan olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği “13.01.2012” iddianame tarihi olacağı gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında “15.08.2011" olarak yazılması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2013/19803, K. 2014/22255, 14 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama