Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/20058 K.2014/8776

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Ka- nun'a aykırılık suçundan sanık R.. A..’ın, anılan Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı Kanun'un 231/8. maddesi ge- reğince 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2013 tarihli ve 2012/218 esas, 2013/82 sayılı kararına sanık müda- fii tarafından yapılan itirazın kabulü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı- nın kaldırılmasına ilişkin (DOĞUBAYAZIT) Ağır Ceza Mahkemesinin 24.07.2013 tarihli ve 2013/662 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

22.07.2010 tarihli ve 6008 sayılı Terörle Mücadele ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 7. maddesi ile değişik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinin son cümlesindeki "sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki hükmün, yargılamayı yapan mahkemeye, sanığa veya müdafıine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını isteyip istemediği hususunu sorma yükümlülüğünü getirmediği,

sanığın veya müdafiinin bu konuda mahkemeye yönelik kendiliğinden bir irade açıklamasında bulunmasının beklenmesinin yasanın lafzına ve amacına daha uygun düştüğü, zira kanun koyucunun, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği hususunu sorma mükellefiyetini mahkemeye yüklemeyi amaçlaması halinde bu hükmü “ Sanık kabul ettiği takdirde uygulanır veya sanığa kabul edip etmediği sorulur” şeklinde düzenleyebileceği, ancak mevcut düzenlemenin, bu müesseseden yararlanmak istemeyen sanığa veya müdafıine bir yükümlülük yüklediğinin kabulü gerektiği gözetilmeden,

itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21.11.2013 gün ve 70895 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 03.12.2013 gün ve KYB/2013-374041 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu sanık lehine kabul edilen kurumlardan olup hüküm açıklanmamakta, ceza infaz edilmemekte ve yasal süre geçtikten sonra da dava düşmektedir. Ancak yasa koyucu hükmün uygulanmasını istemeyen sanıklar için, 6008 sayılı Yasayla yaptığı değişiklikle hükmün uygulanmasını istememe olanağı tanımıştır. Maddede "sanığın kabul etmemesi halinde" denmektedir. Kural lehe hükmün sanık tarafından kabul edilmesi olup istisna, kabul edilmemesidir.

Ceza yasalarını bilmeme mazeret olamayacağı gibi lehine sonuç doğuracak bir hususu istemeyen sanık veya onun adına müdafiinin bu konuda beyanda bulunması, iradesini açıklaması gerekmektedir. Nitekim kabule bağlı bulunan şikayetten vazgeçmeye karşı çıkılmaması, sessiz kalınması halinde lehe olan bu durumun kabul edildiği süreklilik gösteren içtihatlarla kabul edilmiştir.

Bu itibarla lehe olan hükmün uygulanıp uygulanmayacağının sanığa sorulmasına gerek olmadığı gibi, böyle bir durum, hakimin görüşünü açıkladığı şeklinde yanlış anlamalara da neden olabilecektir.

Öte yandan duruşmaları takip etmeyen, yurt dışında bulunan sanıkların bu hususun sorulması için duruşmalara çağrılması, talimat yazılması ve uzun zaman geçtikten sonra duruşmaya geldiğinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi de gereksiz yere davanın uzamasına neden olacaktır.