Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/2117 K.2014/9952

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanığın tüm aşamalardaki savunmasında; kendisine ait kredi kartının 19 Haziran 2009 tarihinde Y.. K.. Bankası L.. Ç.. Şubesinde alıkonulduğunu ve ilgili bankaya müracatta bulunduğunu beyan etmesi, Y.. K.. Bankasının 06.03.2012 tarihli yazı içeriği ile hükümden sonra temyiz aşamasında dosya arasına konulan aynı bankanın 04.06.2012 tarihli ve 25.02.2013 tarihli yazı içeriklerine göre ''N.. K..'ya ait kartın 19.06.2009 tarihinde saat 07.02 civarında ATM'de alıkonulduğu ve bu kartın dolandırıcıların ele geçirdiği kartı ele geçiren şahısların L.. D.. adlı bir sistem ile kartı 22.06.2009 tarihinde, kullanılması nedeniyle kart sahibinin sorumlu olmayaca- ğının'' bildirilmesi karşısında, sanığın atılı suçtan beraati gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; mağdurun 25.07.2011 tarihli ifadesinde sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve zararın giderilmiş olması karşısında, TCK.nun 245. maddeye 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile eklenen son fıkra atfıyla TCK.nun 168. maddede yer alan etkin pişmanlık hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

4- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunn 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,