Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/6933 K.2014/8401

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 61/5. madde ve fıkrasına aykırı olarak TCK.nun 38/2. maddesinin aynı Yasanın 43. maddesinden sonra uygulanması ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 38/2. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezasının artırılması sı rasında noksan belirlenmesi sonucu hapis cezasının 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 5 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,