Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/815 K.2014/2520

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılana ait kredi kartını katılanın rızası hilafına alan ve birden fazla kez kullanan sanığın eylemine uyan TCK.nun 245/1, 43 ve TCK.nun 142/1 madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden sanığın eylemi tek suç kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanması, hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğundan, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK.nun 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken kalanın 20 TL'den hesabı ile hapse çevrileceği yönünde ihtarat yapılması,