Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9599 K.2014/29352

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık M.. B..'na gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, temyizinin süresinde olduğu kabul edilmiş; tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık M.. B.. hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Olay günü ATM'ye babasının emekli maaşını çekmek için gelen şikayetçinin işlemde kullandığı babasına ait bankamatik kartını kurdukları özel düzenek ile ele geçirmeye çalışan sanıkların, şikayetçinin şüphelenip görevlileri araması sonucu kartı almadan kaçtıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin sadece hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

b- Adli sicil kaydına göre engel sabıkası bulunmayan sanık M.. B.. hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümleye göre, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulun- durularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlendirme yapılmaması,

c- 5237 sayılı TCK.nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca, sanıkların yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,