Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9836 K.2014/1486

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkraları uyarınca kanun yoluna başvurma şeklinin usulüne uygun bildirilmediği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek mahkemenin 19.2.2013 tarih ve 2011/129 esas, 2013/27 karar sayılı red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Köy merası iken Gümüşhane Valiliği, İl idare Kurulu tarafından 13.04.1989 tarih ve 1989/633 sayılı kararı ile köy yerleşim alanı olarak, kabul edilen taşınmazın, köy yerleşim planının onaylanması ile 442 sayılı köy kanunun 5178 sayılı kanunla değişik EK:12 maddesinin 1. fıkrası uyarınca mera vasfını kendiliğinden kaybettiği ve 4342 sayılı mera kanunun 14. maddesinde meranın hazine adına tescilinin yapılması gerektiğinin belirtilmesi karşısında hüküm tarihinde yürürlükte olan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. madde ve fıkrası gözetil- diğinde, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,