Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9850 K.2014/9713

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ......’nun evinde bulundurma ruhsatlı olan tüfeği taşıyıp, diğer sanığın evine götürdüğünün anlaşılması karşısında, tebliğnamenin 2/a bendindeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; hükmolunan cezanın sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infazda göz önünde bulundurulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... müdafiinin, bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin, suçun unsurlarının oluşmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesi uyarınca temel adli para cezasının alt sınırının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanıkların aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/2. madde uyarınca hapis cezası yanında birim gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,