Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2013/9983 K.2014/13490

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sahte nüfus cüzdanı ile bir bankaya kredi kartı ürettirilip bu şekilde temin edilen kredi kartı ile farklı tarihlerde alışveriş yapılması halinde, sahte sürücü belgesi ile sahte kredi kartı ürettirilmesi eyleminin kül halinde TCK.nun 245/2, 43. maddelerine, bu sahte kartı değişik yer ve zamanda kullanılarak menfaat temin etmesinin ise TCK.nun 245/3, 43. maddelerine uygun bulunduğu, 5237 sayılı TCK.nun 245/2-3. madde ve fıkralarında düzenlenen suçların mağdurunun ise sahte banka veya kredi kartı ile ilişkilendirilen hesapların bulunduğu bankalar olduğu gözetildiğinde;

sanığın katılan adına farklı bankalara müracaat ederek kart çıkartması ve bu kartları farklı zamanlarda birden çok kez kullanması şeklinde gerçekleşen eyleminin banka sayısınca TCK.nun 245/3, 43/1 ve 245/2, 43/1. madde ve fıkralarına uyacağı gözetilerek anılan maddeler uyarınca dava açılmasının sağlanması, sonrasında dosyaların birleştirilmesi, sürücü belgesinin sahte kredi kartının alınmasında ve başka kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulama göre ise;

a- Temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının farklı bir gerekçe gös- terilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,