KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/12112 E., 2014/21899 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Temel hürriyeti bağlayıcı ceza alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hürriyeti bağlayıcı ceza yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının farklı bir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
2- 5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanmasına karar verilmesi,
3- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak belirlenen 5 günün 4 güne, 5237 sayılı Kanunun 52 maddesi gereği bir gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile birim gün sayısının çarpılması suretiyle sonuç 100 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/12112, K. 2014/21899, 13 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama