Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/12852 K.2014/23217

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanığın savunmasında, mağdurun yüzünde oluşan sabit eser niteliğin- deki yaranın kendisi tarafından oluşturulmadığını beyan etmesi, mağdurun aşamalardaki beyanında sanığın yanına gelmeden önce kendisini babası ve üvey annesinin de dövdü- ğünü iddia etmesi, Adli Tıp Kurumu Başkanlık Hatay Şube Müdürlüğünün 18.02.2010 ve 19.12.2011 günlü raporlarına göre, mağdurun yüzünde oluşan sabit eser niteliğindeki yaralanmanın ne zaman ve nasıl meydana geldiği konusunda yorum yapılamadığının bildirilmesi nedeniyle sabit eser niteliğindeki yaralamanın sanık tarafından oluşturulduğu- nun saptanamaması karşısında;

sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde kasten yaralama, hakaret, tehdit ve cinsel taciz niteliği taşıyan, insan onuruyla bağdaşmayan, mağdurun bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine ve aşağılanmasına yol açan davra- nışların eziyet suçunu oluşturduğu cihetle, sanığın öz oğlu olan mağduru sürekli dövmesi, onu ısırması, sıcak tava ile ayağını yakması ve kafasından yaralaması şeklindeki eylemle- rinin TCK. nun 96/2-a maddesinde düzenlenen eziyet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılma- larına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,