KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/1315 E., 2014/8105 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Silahla tehdit ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak
- Hüküm
- - Sanık ... hakkında silahlı tehdit suçundan hükümlülük ve müsadere,
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tebliğnamede adı yazılı olan sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz bulunmadığından, sanık ... hakkındaki hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;
I- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2012/785...101 sayılı kararında açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı TCK.nun 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce yada sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,
2- Silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede; Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/1315, K. 2014/8105, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama