KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/13822 E., 2014/25007 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama
- Hüküm
- Hükümlülük ve müsadere
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1- Kasten yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında TCK.nun 86/1, 3...e, 29. madde ve fıkraları uyarınca hükmolunan 4 ay 15 gün hapis cezasından TCK.nun 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hapis cezasının 3 ay 22 gün yerine 3 ay 12 olarak noksan tayini ve mağdurdan kaynaklanan haksız fiilin niteliği, sanık üzerinde yarattığı öfke ve elem gözetilerek TCK.nun 29. maddesi uyarınca daha az oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden cezadan 3/4 oranında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen dedillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun yasal ve yeterli olarak açıkanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde 29.04.2006 suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 4, 5/2. maddelerine göre hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, 450.000 TL adli para cezası tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/13822, K. 2014/25007, 6 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama