Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/14899 K.2014/22338

-Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ...'ın temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğini savunarak temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair 15.01.2013 ve 27.06.2013 ve 22.07.2013 günlü ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen hükmün, sanığın duruşmada bildirdiği ve merniste kayıtlı adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılan tebliğin geçerli olduğu ve tebligat tarihinde sanığın cezaevinde bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları bulunmayan eski hale getirme isteği ile; 06.12.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 08.01.2013 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme gelince;

Sanığın şikayet dilekçesi ve ifadelerinde kendisinden habersiz olarak alındığını iddia ettiği kredi kartı sözleşme formundaki imzanın kendisine ait bulunması karşısında, suça konu sahte vergi levhasını bankaya ibraz eden kişinin sanık olduğu kanaatiyle mahkumiyet kararı veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanığın eyleminin TCK.nun 245/2, 43. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.