Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/15530 K.2014/18555

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydındaki “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin kararlar için 5271 sayılı CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca mahkemelerine mahallinde ihbarda bulunulması mümkün görülmüş, doğrudan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinin 106/5. maddesi uyarınca sanığa bildirilmesinde infaz yetkisi kısıtlanmadığından tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine ancak;

1- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda temel ceza belirlenirken takdiren alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine karşın, temel cezanın alt sınırın üzerinde tayini gerekçeli kararda, kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında kısa kararda gösterilmediği ve şartları oluşmadığı halde TCK.nun 50/3. maddesinin tatbiki, yine gerekçeli kararın teşdide ilişkin kısmında dava ile ilgisi bulunmayan M.. U.. hakkında ceza tayin edildiğinden bahsedilerek hükümde karışıklık ve çelişkiye neden olunması,

2- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi ve adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3- Yapılan keşifte sanığın suça konu yere tecavüze devam ettiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 03.01.2012 olduğu gözetilmeyerek karar başlığına yanlış yazılması,