KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/21706 E., 2014/21940 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 120 günün 5 güne,TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 100 günün 4 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 2.000 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
II- Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Başkasına ait nüfus cüzdanını kullanarak bankacılık işlemleri sözleşmesi ve kredi kartı üyelik sözleşmesi imzalayıp gerçeğe aykırı kredi kartı düzenleten sanığın eyleminin, TCK.nun 245/2.,43 maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde TCK.nun 207/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
5237 sayılı TCK.nun 207/1 maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezasıda öngörülmeği halde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/21706, K. 2014/21940, 13 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama