KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2014/34729 E., 2015/1275 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2015
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan sanık ... hakkında 12.07.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair;... Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 gün ve 2013/101 esas, 2013/89 ek karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın arkadaşı ...'in, ... ve ...ile kavga ettiği ve telefonunu burada bıraktığı, sonrasında ... ve sanıkla birlikte telefonunu almak için ...'in evinin önüne geldiği; telefonu aldıktan sonra evin önünden ayrılırken sanığın evde bulunan kişileri korkutmak için av tüfeği ile havaya ateş etmesinden ibaret eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın meşru savunmaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2014/34729, K. 2015/1275, 20 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama