Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/35123 K.2015/9594

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıkların yapı yaparak tecavüz ettikleri ve yayla olduğu ileri sürülen taşınmaz üzerinde keşif yapılarak, taşınmazın öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol, sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve kullanım biçimi ve tecavüz olup olmadığı ve niteliği kesin olarak saptandıktan sonra sanıkların hukuki du- rumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulama göre de

1- Sanıklar hakkında temel ceza tayin olunurken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş