Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/36906 K.2014/33261

Özel belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanmak suçlarından sanık H.. B..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1, 245/3, 62 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenme- sine dair, Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2010/263 esas, 2013/126 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip,

infaz savcılığının talebi üzerine sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245. maddesi uyarınca hüküm kurulurken sehven hapis cezasına hükmedilmediği gerekçesiyle sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalan- dırılmasına ilişkin (BAKIRKÖY) 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2013 tarihli ve 2010/263 esas, 2013/126 sayılı ek kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak

Dosya kapsamına göre; 1- Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2013 tarihli ve 2010/263 esas, 2013/126 sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli kararının kesinleşmesinden sonra, hükmün ek kararla değiştirilemeyeceği gözetilmeksizin sanık hakkında ek kararla hapis cezasına hükmedilmesinde,

2- Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2013 tarihli ve 2010/263 esas, 2013/126 sayılı kararı açısından yapılan değerlendirmede;

a- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 245/3.maddesi uyarınca hüküm kurulurken bahse konu maddede “... fiil daha ağır cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, dört yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklinde adli para cezası ile birlikte hapis cezası öngörül- mesine karşın, sadece adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayininde,

b- Sanığın, dava konusu suç tarihinden bir gün önce aynı şekilde mağdur O.. K.. adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesiyle bu kez F.. Bank şubesine müracaatla mağdur adına kredi kartı çıkarttığı, bu olaya ilişkin olarak Bakırköy 14. Ağır

Ceza Mahkemesinin 2009/226 esasına kayden sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılandığı anlaşılmakla, sanığa isnad edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun’un 43. Maddesi uyarınca zincirleme suç olarak değerlendirilebileceği cihetle bahse konu davaların birleştirilerek görülmesi gerektiği gözetilmeksizin, ayrı hüküm tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.11.2014 gün ve 66843 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 24.11.2014 gün ve KYB/2014-374568 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- 5237 sayılı TCK.nun 245/2. madde ve fıkrasında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma, devretme, satın alma ve kabul etme eylemleri yaptırıma bağlanmış olup, aynı maddenin 3. fıkrasında ise; sahte oluşturulan veya üzerinde sahtecilik yapılan bir banka veya kredi kartını kullanmak suretiyle kendisine veya başkasına yarar sağlanması cezalandırılmıştır.

5237 sayılı TCK.nun 245/2-3 madde ve fıkralarında düzenlenen suçların mağduru; maddenin 1. fıkrasında düzenlenen suçtan farklı olarak sahte banka veya kredi kartı ile ilişkilendirilen hesapların bulunduğu bankalardır. Hükümlü hakkında incelemeye konu dosyada O..

K.. adına düzenlenen sahte kimlik ile Garanti Bankasına müracaat edip sözleşme düzenleyerek, kredi kartının üretilmesini sağlamasına karşın, ihbarnamede yer alan 2 no'lu talepte geçen Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/226 esas sayılı dosya- sının ise hükümlünün F..Bank'a yönelik eylemi ile ilgili olduğu anlaşılmıştır.

Birlikte görülmesi talep edilen bu dosyaların mağdurlarının farklı olduğu ve davaların birlikte görülmesinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşıldığından, ihbarnamede yer alan 2 no'lu talebin oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Diğer kanun yararına bozma talepleri ile ilgili olarak yapılan ince- lemeye gelince

1- Mahkemenin davanın esası hakkında 26.02.2013 tarihinde karar vererek dosyadan el çektiği ve hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği, daha sonradan verilen ek kararla hükmün düzeltilmesinin mümkün olmadığı, yapılan yanlışlıkların ancak olağan ya da olağanüstü yasa yoluyla düzeltilebileceği gözetilmeden, 29.04.2013 tarihli ek kararla 26.02.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün iptaline karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü kurulması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 245/3. maddesi için öngörülen yaptırımın dört yıldan sekiz yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası olduğu gözetilmeden, 26.02.2013 günlü kararla sadece adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,