Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/3836 K.2014/12140

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, şikayetçiye ait işyerine gelerek aldığı sigara karşılığında 1 adet sahte 50 TL verdiği, şikayetçinin paranın sahte olduğunu anlaması üzerine sanığın hızla uzaklaşarak araca bindiğinin iddia olunması karşısında, paraların seri numarası, sanığın kullandığı oto ve dosya kapsamına göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmaya- cağına ilişkin deliller takdir ve tartışmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkeme- leri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

b- Suça konu sahte paranın TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,