Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2014/3838 K.2014/5648

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı ve ekindeki dava dosyası, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükümlünün kaçması suçundan açılan davanın yargılaması sonunda kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmiş ve Dairemizin 16.01.2014 tarih ve 2013/12368 - 2014/523 sayılı kararı ile;

“Sanığa iddianame okunmadan sorgusunun yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 191/3-b maddesine muhalefet edilmesi,” kanuna aykırı görüldüğünden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 18.03.2014 tarihli itiraz dilekçesinde;

“Sanığın savunmasının alınması için düzenlenen yakalama emrinde sanığa yükletilen suçun ve fiilin kanunda bağlandığı hükmün belirtildiği, yakalama bürosuna yazılan müzekkere ekinde iddianame ve ifade örneğinin bulunduğunun belirtildiği, yakalanmadan sonra sanığa yakalama emrindeki bilgilerin okunduğu ve devamında "Sanıktan soruldu: "Tarafıma okunan yakalama emri kimlik bilgileri bana aittir ve benim hakkımda çıkarılmıştır" dediği.

"Sanığa CMK 147 maddesi gereğince soruşturmada kendisine yüklenilen suçun ne olduğu, müdafii seçme hakkının bulunduğu ve onun hukuki yardımından yararlanabileceği, müdafiinin sorguda bulunmasını isteyebileceği, müdafi isteyip seçecek durumda olmaması halinde baro tarafından kendisine bir müdafii görevlendirilebileceği, yüklenen suçla ilgili açıklamada bulunmama hakkının bulunduğu, şüpheden kurtulmak için somut delillerinin toplanmasını talep edebileceği hususlarındaki hakları anlatıldı.

"Sanık ... savunmasında: Ben susma hakkımı kullanıyorum, savunma yapmayacağım dedi.

Sanık yeniden söz aldı: Savuma yapmak istiyorum. Suç tarihinde izinli olarak ayrılmıştım, fakat süresinde cezaevine geri dönmedim. Geri dönmememin hiçbir nedeni de yoktur, amacım gezmekti dedi." şeklinde savunmada bulunmuştur.

CMK’nın 191/3-b maddesinde iddianamenin duruşmada hazır bulunan sanığa okunması gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme ile amaçlanan, sanığın hangi eyleminden dolayı yargılandığı hakkında bilgi sahibi olması ve mahkeme huzurunda kendisini savunabilmesidir.

Ancak somut yargılamada sanık hakkında düzenlenen yakalama emri ekinde iddianamenin olduğu belirtilen, CMK’nun 147. maddesinde düzenlenen hakları hatırlatılan, yüklenen suç anlatılan sanık, hangi suçlama ile karşı karşıya olduğunu açık ve net bir şekilde öğrenmiştir. Dolayısıyla, sorgu sırasında iddianamenin okunmamasının sanığın savunma hakkını kısıtlamayacağını ve eksikliğinin bozma nedeni olamayacağını” belirterek Dairemiz bozma kararına karşı itirazda bulunmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Dairemiz arasındaki uyuşmazlık, iddianame ile uyumlu savunma yapan sanığa, iddianame okunmadan sorgusu yapılarak hüküm kurulmasının savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olup olmadığı ve mutlak bozmayı gerektiren bir kanuna aykırılık durumu oluşturup oluşturmadığına ilişkindir.

İtiraz, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkralar kapsamında bir bütün olarak incelendiğinde;

Dosya içeriğine göre, sanığın sorgusunun yapılabilmesi için Foça Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 28.09.2012 ve 16.10.2012 tarihli yakalama emri çıkarıldığı, 16.10.2012 günü İzmir 14. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından 2012/566 değişik iş sayısı ile anılan yakalama emrinin infaz edildiği ve sanığa Foça Sulh Ceza Mahkemesinin 28.09.2012 ve 16.10.2012 tarihli yakalama emrinde yazılı bilgilerin okunduğu, yakalama emri ekinde sanık hakkında atılı suçtan düzenlemiş iddianamenin de bulunduğu,

CMK 147 ve 191. maddeler gereğince yasal haklarının hatırlatıldığı ve hakkında düzenlenen iddianame içeriğindeki isnada uygun olarak sanığın savunma yaptığı anlaşılmakla, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2013 tarih ve 2012/10-1440 esas, 2013/444 sayılı kararının içeriği de gözetildiğinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde görülerek aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.