Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2014/3993 K.2014/18429

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ... ve ...’e 14.03.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükümleri CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra sırasıyla 26.03.2013 ve 22.03.2013 günü temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5739 sayılı Yasanın 5. Maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlülükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. Maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK 50/6. madde ve fıkrasına ilişkin 9. paragrafın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu taşınmazları ....' dan kiraladığını ve onun gösterdiği gibi kullandığına yönelik beyanı ile keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişilerin de benzer beyanlarında sanığı doğrulamaları karşısında, sanığa atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a- Aynı köyün farklı mevkiilerinde yer alan mera parsellerine tecavüz edildiğinin belirlenmesi karşısında, tecavüz tarihleri araştırılarak suçun aynı karar altında değişik zamanlarda işlenip işlenmediğinin tespiti ile sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde anılan madde uyarınca cezadan artırım yapılması,

b- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlülükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğine karar verilmesi,