Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/11557 K.2015/22015

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık Z.. G.. müdafiinin konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarından beraat kararlarına ilişkin temyizi bulunmadığından tebliğnamedeki (2) nolu maddedeki sanık Z.. G..’le ilgili düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Sanık M.. Ç.. hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan CMK.nun 231/5. madde ve fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı Kanun ve maddenin 12. fıkrası gereğince itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığı, müsadere ve iadeye ilişkin kararın da asıl mahkumiyet hükmüne bağlı bulunması nedeniyle, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanığın isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine,

2- Sanık Ç.. K.. hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan beraat kararlarıyla ilgili vekalet ücreti yönünden sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/son madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanık kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince (1320) lira maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

3- Sanık O.. D.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Sanığın 14.10.2010 tarihli celsede hükmün açıklanmasının geri bırakıl- masını kabul etmediğini belirtmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.