Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/12826 K.2016/449

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 58. maddesi gereği hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, adli sicil kaydındaki en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, aşamalarda suçu kabul etmemesi, mağdur M.. Y..'in de sanığı tanımadığını belirtmesi karşısında; kredi kartının teslimi ile hesap ekstresindeki alışverişlere ilişkin ilgili firma ve bankalardan belge, kamera kayıtları istenip, temin edilecek belgeler ve kredi kartı sözleşmesindeki imzalar ile sanığın imzaları ve kart başvurusu yapılırken bankanın çağrı merkezinin hangi numaradan arandığı sorulup, görüşmeye dair ses kayıtları getirtilip, sanığın sesi üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanığın savunmasında geçen S.. B.. adlı şahıs da dinlenerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de

1- Sanığın ele geçmeyen, üzerinde kendi resmi ile mağdur M.. Y..'e ait kimlik bilgileri bulunan sahte sürücü belgesini kullanarak mağdur bankaya ait kredi kartı düzenletmesinden ibaret eylemine ilişkin olarak TCK.nun 245/2. ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK.nun 204/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sahte üretilmiş kredi kartını kullanma suçundan kurulan hükümde doğrudan hükmolunan sonuç 6 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi gereğince paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,