Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/14796 K.2016/493

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık M..

A..'nin, anılan Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 375,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanığın 5 yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına dair Emirdağ (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 10.11.2009 tarihli ve 2007/394 esas, 2009/412 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına,

6136 sayılı Kanun'un 15/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.375,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair EMİRDAĞ (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 18.12.2012 tarihli ve 2012/175 esas, 2012/309 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gibi doğrudan verilen adlî para cezası ile hapisten çevrilen para cezalarının infaz rejiminin farklı olduğu gözetilmeden, hapisten çevrilen 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile gün adlî para cezasından çevrilen 375,00 Türk lirası adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.09.2015 gün ve 59047 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2015 gün ve KYB/2015-365900 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanun yararına bozmaya konu kararın 29.12.2012 tarihinde, sanığın MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebliğ edilmesi üzerine bu tebligata dayanılarak mahkemece kararın kesinleştirildiği anlaşılmış olup, UYAP ortamından yapılan sorgulamada, sanığın tebligatın yapıldığı tarihte başka bir suçtan dolayı Bolvadin Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılmış olması karşısında; Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine göre usulsüz bir tebligat olduğu, bu tebligat üzerine yapılan kesinleştirme işlemlerinin geçersiz bulunduğu, usulüne uygun olarak kesinleşmeyen bu kararın kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği anlaşıldığından,