KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2015/16198 E., 2016/4954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Şikayetçiler ... ile ...'e yönelik başka- sına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarında, hükmolunan temel hapis cezalarından TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç hapis cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, şikayetçiler ... ile ...'e yönelik başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarının oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA),
2-Şikayetçi ...'e yönelik başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince:
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin, suçun sabit olmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
a) Şikayetçinin kredi kartından aynı alışveriş sitesinden kısa aralıklarla işlemler yapan sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
b) Kabule göre de; hükmolunan temel hapis cezasından TCK.nun 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç hapis cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2015/16198, K. 2016/4954, 13 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama