Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2015/9674 K.2015/25689

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında basit yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanık ve müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Tekkerüre esas alınan ilamda sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulandığı gözetilerek, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun belirtilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140-2015/85 sayılı olup 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı gözetilerek infaz sırasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak:

Adli emanette kayıtlı bir adet kovanın ve 4 adet biyolojik bulgunun dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümünden '' adli emanetin 2013/4479 sırasında kayıtlı boş kovan ve 4 adet biyolojik bulgu '' ibaresi çıkarılarak ''müsaderesine'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''adli emanetin 2013/4479 sırasında kayıtlı boş kovan ve 4 adet biyolojik bulgunun dosyada delil olarak saklanmasına'' ibaresinin yazılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

III- Sanık hakkında 170/1-c madde ve fıkraları uyarınca kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Y.. D..'ın çıkan tartışma sırasında mağduru korkutmak amacıyla havaya bir el ateş etmesi şeklindeki eylemin belli kişiye yönelik olması sebebiyle silahla tehdit suçunu oluşturduğu ve TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan TCK.nun 170/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,