KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/10810 E., 2017/2005 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık
- Hüküm
- Hükümlülük
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine,hırsızlık suçunun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, sübuta yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
II- Sanıkların kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Katılanın kredi kartından aynı yerden peş peşe işlemler yapan sanıklar hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK.nun 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunun mağduru kart sahibi olup, suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi bankanın davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca kurulan hükümlerden TCK.nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine ayrı ayrı “TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca verilen 4 yıl hapis ve 100 gün adli para cezası üzerinde aynı yasanın 62. maddesi ile indirim yapılarak 3 yıl 4 ay hapis ve 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/10810, K. 2017/2005, 1 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama