Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/11864 K.2018/2296

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların katılanın taşınmazında bulunan patika yolu taşınmazlarına giderken kullanmak şeklindeki eylemin taşınmazı malikmiş gibi zapt ve tasarruf kastı bulunmadığı, bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

a- Sanıklar hakkında temel ceza tayin edilirken uygulama maddesi olarak TCK.nun 154/1 maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, uygulama yeri olmayan TCK.nun 154/2 maddesi yollaması ile TCK.nun 154/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b- Sanıklara tayin olunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrili adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

c- Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nun 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,