Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/12388 K.2018/2180

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, Çarşamba 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/403 esas sayılı dosyasında, el atmanın önlenmesine karar verilen taşınmaza tecavüz edildiğinden bahisle açılan davada, kararın infaz edilip edilmediği, taşınmazın hak sahibine teslim edilip edilmediği, teslim edilmiş ise sanığın usulüne uygun şekilde, resmen bilgisine ulaştırılıp ulaştırılmadığı, infaz evrakı da getirtilip incelenerek, infaza rağmen tecavüzün saptanması halinde, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 290/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup, oluşturmadığı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

a-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMUK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 151/1. madde kapsamındaki mala zarar verme suçunun; ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1. maddesi uyarınca sanık hakkında suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Sosyal ekonomik durumuna göre, sanığın maddi durumunun zayıf olduğu ve adli para cezasının taksitlendirilmesi yönünde talebinin bulunduğu anlaşıldığından; 1000 TL adli para cezası hakkında TCK.nun 52/4 maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,