KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/12870 E., 2017/2462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2017
Karar Metni
362 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kötü muamele suçlarından sanık ... hakkında 03.06.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı Yasanın 232/1. maddeleri ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne ve ertelemeye dair; KARAMAN 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2014 gün ve 2013/507 esas, 2014/17 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafi ve şikayetçi kurum vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan zarar görme olasılığı bulunmayan ...’nın bu suçtan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle REDDİNE,
II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde
CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi nedeniyle hükmün açıklanması halinde verilen hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi ve TCK.nun 51/1. maddesi uyarınca sadece hapis cezalarının ertelenebileceği hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında hapis cezası yanında tayin edilen 375 TL adli para cezasının da ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/12870, K. 2017/2462, 13 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama