KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2016/7222 E., 2017/768 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2017
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından sanık ... hakkında 16.07.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. ile 5237 sayılı TCK.nun 179/3. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; ORDU 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2015 gün ve 2014/584 esas, 2015/109 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın keşinleşmesinden sonra, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle CMK.nun 231/11. maddesi uyarınca açılan duruşma üzerine, duruşmada bildirdiği adresine çıkartılan duruşma gününü bildirir davetiyenin sanığın tanınmadığından bahisle iade edilmesine karşın; MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ yapılmadan sanığın yokluğunda yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- CMK.nun 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2016/7222, K. 2017/768, 30 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama