Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2016/8491 K.2018/563

Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın 02.05.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz talebi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına göre Denizli Çocuk Yuvasında bakıcı olarak çalışan sanığın bakımından sorumlu olduğu 0...3 yaş grubunda olan bebek ve çocuklara yönelik uygunsuz ve şiddet içerikli davranışları nedeniyle kurum müdürlüğü tarafından bir çok kez yazılı olarak ikaz edildiği,

kurumda kendisi gibi bakıcı annelik yapan ve aralarında husumet bulunduğuna dair iddia olmayan tanıklar ...ve ...'in, sanığın doktor ve hemşire talimatı olmadan hastalığı bulunmayan çocuklara sırf uyumalarını sağlamak amacıyla yüksek dozda ağrı kesici ve ateş düşürücü şurupları içirdiğini beyan ettikleri, yine kurumda gönüllü bakıcılık yapan...'ın sanığı bir keresinde hasta olmayıp sadece uyku problemi yaşayan ...isimli bebeğe ateş düşürücü şurup verdiğini, kendisine neden ilaç verdiğini sorduğunda “ilacı vereyim de rahat dursun ve uyusun” diye cevap verdiğini ifade ettiği,

nitekim 01.01.2014 tarihli kamera görüntülerinin izlenmesi sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre sanığın oyun alanında bulunan dört çocuğa sırasıyla aynı şişeden ve aynı kaşıkla ilaç verdiğinin tespit edildiği, kurumda sağlık memuru olarak çalışan tanık...'nın ilaç verilen çocukların tedavi listesinde olmayan çocuklar olduğunu beyan ettiği, aynı tarihli kamera görüntüleri ve tanık beyanlarından, şiddet görmesi nedeniyle kuruma yeni getirilen ve sürekli ağlayan 2 yaşındaki ...isimli kız çocuğunu karanlık bir odaya bırakıp kapıyı kapattığı çocuğun daha sonra tanık Şahsene tarafından odadan çıkartıldığı,

tanık ... anlatımına göre sanığın kendisine “bağıran çocukların parmak

uçlarını sıkarsanız bağırması kesilir, iz de kalmaz“ dediği ve çocukların parmak uçlarını sıktığını gördüğünü söylediği, sanığın dosyaya yansıyan kişilik ve bakıma muhtaç çocuklara yönelik genel davranış özellikleri itibariyle sürekli ve sistematik bir hal alan eylemlerinin bir bütün bir bütün halinde eziyet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış ve eziyet suçunun mağdur sayısınca oluşacağı gözetilmeden yazılı şekilde noksan ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.