KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2017/10762 E., 2019/14280 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazının reddine, ancak; 1- Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira olarak yazılması, 2- Suç tarihinin 02.02.2010 yerine 11.07.2012 olarak yazılması,
3- Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanığın, 16.01.2006 tarihinde Alanya ilçesinde, 23.07.2009 ve 28.09.2009 tarihlerinde Kemer ilçesinde işlemiş olduğu suçlar kapsamında yürütülen soruşturma ve kovuşturmalarda da katılanın kimlik bilgilerini kullandığının tespit edilmesi karşısında, sanık hakkında katılanın kimlik bilgilerini kullanmasıyla ilgili olarak başkaca soruşturma dosyalarının bulunup bulunmadığının araştırılması,
soruşturma dosyalarının taraf ve akıbetlerine ilişkin belgelerin tamamının denetime elverişli olacak şekilde aslı veya onaylı suretlerinin dosya içeriğinde bulunmaması karşısında, hukuki kesintinin sanık hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan dava açılması ile kesileceği de gözetilerek mükerrer cezalandırmanın önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki diğer dosyaların getirtilerek dosya içine konulması, derdest olmaları halinde birleştirilip; suç ve iddianame tarihleri nazara alınarak aynı mağdura karşı olan eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra ayrı suç mu oluşturduğu,
yoksa zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesinin mi uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tespiti ve kesinleşen dosyalar olması halinde ise hukuki ve fiili kesintinin olmaması halinde bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar ek cezaya hükmolunması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2017/10762, K. 2019/14280, 4 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama