Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/14594 K.2019/15799

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde öngörülen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği, bunun dışında resmi belgenin düzenlenmesinin gerektiği durumlarda resmi belgeyi düzenlemek yetkisine sahip olan kamu görevlisine karşı başkasının kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma eyleminin ise TCK.nın 206. maddesine uyan suçu oluşturacağı,

hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını gerektiren bir suç bulunmayan veya resmi bir belgenin düzenlenmesini de gerektirmeyen hallerde görevle bağlantılı olarak sorulması halinde kamu görevlisine kimliği veya adresiyle ilgili bilgi vermekten kaçınan veya gerçeğe aykırı beyanda bulunan kişinin eyleminin ise 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesine aykırılık olarak değerlendirileceği,

Bu kapsamda somut olay incelendiğinde, sanığın .... isimli şahıs tarafından bıçakla yaralanması üzerine tedavi olmak için gittiği hastanede, hastane görevlilerin Emniyet müdürlüğü'nü aramaları üzerine kolluk görevlilerinin hastaneye geldiği ve sanığın yapılan kimlik sorgusunda müşteki ....'ye ait ehliyeti ibraz ettiği, akabinde gerçek kimlik bilgilerini beyan ettiği ve tutanakların sanığın gerçek kimlik bilgilerine göre tanzim edildiği olayda,

sanığın işlediği bir suç ve bu suç nedeniyle hakkında bir soruşturma bulunmaması karşısında eylemin idari yaptırımı gerektiren 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40. maddesi kapsamında kaldığı ancak anılan Yasanın 20/2-c maddesi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin 3 yıl olduğu, kabahat tarihinden temyiz incelemesine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla;