Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2017/1515 K.2018/10617

-20/12/2012 tarihli hükümde sanık hakkında tehdit suçundan beraat, mala zarar verme suçundan mahkumiyet,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın mala zarar verme suçundan kurulan hükümle ilgili olarak temyiz istemi bulunmadığından temyiz incelemesi sanık ... ile sınırlı yapılmıştır.

1- Sanık ...'in mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

2- Sanık hakkında tehdit suçu yönünden verilen beraat kararının temyiz incelemesinde;

a- Katılan ...'a yönelik sanığın cezalandırılmasına ilişkin kamu davası açılmadığından buna ilişkin kurulan hüküm de bulunmadığından temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

b- Katılan ...'a yönelik beraat hükmünün temyiz incelenmesinde, aralarında süregelen anlaşmazlık nedeniyle çıkan tartışmada tanık ...'nun beyanlarına neden itibar edilmediği tartışılmadan hüküm kurulması,

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK.nun 106/1 maddesi kapsamındaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,